نرگس چنگیزی
مطالب مرتبط با طراحی صفحات وب
عملگرها يا همان operator ها، سمبلي براي نشان دادن يک علامت مشخص هستند که هر کدام از آنها وظيفه خاصي دارند، مثلاً علامت + نشان دهنده جمع کردن است. در کل، عملگرها در زبانهاي برنامه نويسي بسيار کاربرد دارند و همچنين در جاوااسکريپت که توسط آنها مي توان عملياتي را بر روي اعداد و رشته هاي متني انجام داد. در اين صفحه با انواع عملگرها آشنا مي شويد ولي نگران کاربرد آنها نباشيد چون در بخشهاي بعدي بيشتر به آنها نياز خواهيم داشت و مفهوم اصلي آنها را درک خواهيد کرد. عملگرها در جاوااسکريپت به چند دسته تقسيم مي شوند: عملگرهاي رياضي يا Arithmetic Operators: اين نوع عملگرها چهار عمل اصلي در رياضي را انجام مي دهند. علاوه بر آنها يک عملگر وظيفه نمايش خارج قسمت يک تقسيم را بعهده دارد و دو عملگر ديگر هر کدام به ترتيب يک واحد اضافه و يک واحد کم مي کنند که در جدول زير مشخص شده اند. عملگرهاي زير به نام Assignment Operators معروف هستند که يک مقداري را به يک متغير نسبت مي دهند. عملگرهاي مقايسه اي: اين نوع عملگرها مقدارهاي دو متغير را با هم مقايسه مي کنند و نتيجه اين مقايسه يا درست است يا غلط که در دستورات شرطي جاوااسکريپت بسيار کاربرد دارند. Date Object يکي از ويژگي هايي که جاوااسکريپت دارد جمع آوري اطلاعات از سيستم کاربر و نمايش آنها در صفحات وب است. همانطور که ميدانيد زبان اچ تي ام ال به تنهايي قادر به انجام چنين کاري نيست اما با کمک زبانهاي ديگر تحت وب مانند Javascript ، مي تواند تا حدودي اين مشکل را برطرف کند. شئ هايي در جاوااسکريپت وجود دارند که توسط متدهاي مختلف، اطلاعات مورد نياز را از سيستم گرفته و در اختيار کاربران قرار مي دهند. يکي از اين object ها و شئ ها ، Date مي باشد که به کمک آن مي توانيم تاريخ و زمان سيستم را هنگام اجراي کد دريافت کنيم، سپس آنرا نمايش دهيم و يا اينکه در يک متغير ذخيره کنيم تا در صورت لزوم از آن بهره گيريم. اين object بصورت زير تعريف مي شود: اين شئ يک رشته متني شامل روز، ماه، سال، ساعت، دقيقه، ثانيه و اختلاف زماني با UTC را برميگرداند. UTC مخفف Coordinated Universal Time مي باشد که به آن Zulu time هم مي گويند و مطابق با استاندارد جهاني زمان است. بعد از ساختن شئ جديد Date ، مي توانيد توسط متدهاي مربوط به آن جزئيات ديگري از اين شئ دريافت کنيد. اين شئ داراي هفت متد اصلي ميباشد که بيشترين کاربرد را دارند. اين متدها عبارتند از: بطور مثال: ازعلامت : هم بين ساعت، دقيقه و ثانيه استفاده شده و چون مي خواستيم که اين علامت عيناً در صفحه نوشته شود آنرا بين علامت نقل قول يعني "" گذاشتيم. در ضمن مي توانيد از کدهاي اچ تي ام ال هم استفاده کنيد تا زمان به شکل دلخواه شما در صفحه چاپ شود. بطور مثال اگر بخواهيد که صورت Bold در صفحه نوشته شود، به شکل زير عمل مي کنيد: شئ Date به غير از متدهاي ذکر شده در بالا، داراي متدهاي ديگري است که توسط آنها مي توانيد زمان و تاريخي را بصورت دلخواه تنظيم کنيد. در اينگونه متدها بجاي کلمه get بايد از set استفاده کنيد و مقدار معيني را در پرانتز وارد کنيد. بطور مثال مي خواهيم همين موقع را در سال 2008 داخل صفحه چاپ کنيم. متغير چيست؟ قسمت بعدي يعني strTest نامي است که شما براي آن متغير انتخاب مي کنيد و سپس علامت مساوي است که متغير را برابر با يک مقدار قرار مي دهد و در آخر هم مقدار تعيين شده براي متغير که در اينجا يک رشته متني است يا يک text string ميباشد که به همين دليل بايد آنرا بين دو علامت " " قرار دهيم تا عيناً محتويات آن در مرورگر نوشته شود. بطور مثال چون مقدار متغيردر اينجا يک رشته يعني string بود من سه حرف str را به ابتداي نام متغير اضافه کردم. • نام يک متغير مي تواند از مجموع حروف، اعداد و علامت underline يا زيرين خط يعني _ تشکيل شود، که آغاز کننده نام نبايد يک عدد باشد و همچنين هيچگونه فاصله اي هم در آن نبايد باشد. • در جاوااسکريپت حروف کوچک با بزرگ متفاوت مي باشند يعني strTest با strtest کاملاً تفاوت دارد که اصطلاحاً مي گويند جاوااسکريپت case sensitive است. متغيرهاي کلي و سراسري که به آنها global گفته مي شود. اين متغيرها در سراسر يک فايل اچ تي ام ال کاربرد دارند يعني يکبار آنرا در ابتداي اسکريپت تعريف و مقدار دهي مي کنيد ولي در هر کجا از کد که مورد نياز باشد از آنها بهره مي گيريد. نوع ديگر آن متغيرهاي محلي يا local هستند که فقط در يک قسمت از اسکريپت کارآيي دارند که ممکن است در قسمت ديگري همان متغير با يک مقدار ديگري تعريف شود. معمولاً متغير هاي محلي در توابع يا function ها کاربرد دارند که يک متغير در هر تابع مي تواند مقادير متفاوت داشته باشد بدون اينکه پيغام خطايي توليد کند که در قسمت مورد نظر function ها را ياد خواهيد گرفت. در حال حاضر شما ميدانيد که براي اجرا شدن کدهاي جاوااسکريپت بايد آنها را در ميان تگهاي اچ تي ام ال بکار بريد. شايد اين سؤال برايتان پيش بيايد که در کجا بايد آنها را بنويسيد، آيا جاي خاصي دارند يا در هر کجا مي توانيد اينکار را انجام دهيد. کدهاي جاوااسکريپت مي توانند در هر کجاي سورس کد باشند اما بايد ابتدا تشخيص دهيد که بکاربردن هر قسمت از اسکريپت در کجا مناسب تر مي باشد. بطور کل کدهاي جاوااسکريپت به سه دسته تقسيم ميشوند، دسته اول از آنها در قسمت سر يعني head جاي مي گيرند. دسته دوم در قسمت بدنه کدهاي اچ تي ام ال نوشته می شوند. دسته سوم هم در يک فايل جداگانه و خارج از کدهاي html با پسوند js قرار مي گيرند. چگونگي دريافت پيغام خطا تگ اسکريپت اکنون اين فايل را با پسوند htm ذخيره کنيد و سپس آنرا در مرورگر اينترنت اکسپلورر اجرا کنيد که جمله Hello my friends را بايد در صفحه ببينيد. حالا خصوصيت type را حذف کنيد و دوباره فايل را ذخيره و مشاهده کنيد، هيچ متني در صفحه ديده نميشود که با تغيير نسخه 1.5 به 1.3 آن متن دوباره نمايان خواهد شد. نوشتن نسخه جاوااسکريپت اجباري نيست يعني مي توانيد آنرا ننويسيد. اکنون که يک مفهومي از زبان جاوااسکريپت را در ذهن داريد، بايد ببينيم که با آن چکار مي توانيم انجام دهيم يا بهتر بگويم که جاوااسکريپت چه کاري براي ما انجام مي دهد و چه قابليتهايي را در مرورگر ايجاد مي کند. قبل از هر چيز براي يادگيري جاوااسکريپت، شما نياز به دانستن زبان HTML و درک کاملي از طراحي و ساخت صفحات وب بايد داشته باشيد چون جاوااسکريپت يک زبان مجزا از اچ تي ام ال نيست و بايد همراه با کدهاي HTML در يک صفحه بکار رود تا کارآيي داشته باشد. تفاوت جاوااسکريپت با جاوا تقريباً در هر جا که آموزش جاوااسکريپت هست اين مطلب هم مشاهده مي شود چون خيلي ها فکر مي کنند که اين دو با هم يکي بوده يا حداقل اينکه جاوااسکريپت ساده شده زبان جاوا براي کاربرد در وب مي باشد که اصلاً اين چنين نيست. N<html> or <body style="background-image:url(rat.jpg) ;font-size:20"> n<p style="color: red; margin-left: 50px">
عملگر چيست؟
انواع عملگرها
عملگرهاي منطقي: در اين مدل سه نوع عملگر وجود دارند که در حقيقت يک يا چند نتيجه را بررسي مي کنند و جواب را بازمي گردانند. اين عملگرها به اين شکل مي باشند:
&& , || , !
عملگر && در حقيقت مانند حرف اضافه " و " در فارسي عمل مي کند:
x = 5
y = 3
( x < 10 && y > 1)
در اينجا اگر مقدار متغير x کوچکتر از عدد 10 باشه و y بزرگتر از 1 باشه، نتيجه true بازگردانده مي شود. چون حرف و آمده است پس بايد دو طرف عملگر جواب درست باشد تا در مجموع نتيجه درست در بيايد.
عملگر || مانند کلمه " يا " در فارسي است:
x = 6
y = 3
( x == 5 || y == 5 )
همانطور که حدس زده ايد، نتيجه غلط است يعني false بازگردانده مي شود. چون يا آمده است پس حداقل يکي از طرفين عملگر بايد درست باشد تا نتيجه درست در بيايد اما اينجا هر دو طرف غلط است که در مجموع نتيجه غلط است. اما در حالت زير نتيجه درست بازگردانده مي شود:
( x == 5 || y < 5 )
عملگر ! در حقيقت يک عمليات و معادله را بررسي مي کند اگر جواب آن معادله درست نباشد نتيجه true يا همان درست را برميگرداند:
x = 5
y = 4
( x == y )!
در اينجا در کل نتيجه درست است. حالا ببينيم که چه اتفاقي افتاده است، اول يک نگاهي به داخل پرانتز بياندازيد. شرط درستي در اين است که x برابر با y باشد، اما اينچنين نيست چون مقادير با هم متفاوت هستند ولي چون عملگر ! آمده است پس شرط درستي در اينست که نتيجه داخل پرانتز غلط باشد چون گاهي اوقات ما نياز داريم که در اسکريپت دو چيز را با هم مقايسه کنيم و اگر نتيجه غلط بود ادامه دهيم که اين علامت بکار ما مي آيد.
کاربرد عملگرها در متن
در بالا تمام مثالها براي اعداد بود ولي گاهي اوقات از بعضي از عملگرها مي توانيم براي رشته هاي متني هم استفاده کنيم:
strText01 = " Hello "n
strText02 = "my friends!"n
document.write ( strText01 + strText02) n
0 | 0
امتياز: 0 | نظر شما: 1 2 3 4 5
برچسب ها: عملگرها در جاوااسکريپت,منطقي,مقايسه اي,عملگرهاي رياضي,Arithmetic Operators,Assignment,
()new Date
به طرز نوشتن آن دقت کنيد که غير از اين باشد با پيغام خطا روبرو خواهيد شد چون جاوااسکريپت زبان حساسي است پس هر جا که حروف بزرگ است بايد بزرگ و هر جا کوچک است بايد کوچک نوشته شود. در آخر هم پرانتز مي گذاريد که در قسمتهاي بعدي همين صفحه کارآيي آنها را درک خواهيد کرد.
کد زير را در يک سند اچ تي ام ال وارد کنيد و پس از ذخيره، آنرا اجرا کنيد:
<script language="javascript" type="text/javascript"k>
document.write ( new Date() )n
<script/>
متدهاي شئ Date
getDate(), getDay(), getMonth(), getYear(), getHours(), getMinutes(), getSeconds()n
براي تعريف و استفاده از اين متدها بايد ابتدا شئ را نوشته، سپس يک نقطه بگذاريم و بعد از نقطه متد مورد نظر را بنويسيم.
براي درک بهتر مطالب گفته شده يک تمرين را با هم انجام مي دهيم. در يک صفحه وب، مي خواهيم زمان ورود يک کاربر به همان صفحه را اعلام کنيم.
شما دقيقاً درساعت 14:23:23 وارد اين صفحه شديد.
که اسکريپت آن براي برگرداندن زمان مورد نظر به صورت زير مي باشد:
<script language="javascript" type="text/javascript"n>
var vorood = new Date()n
document.write( vorood.getHours() + ":" + vorood.getMinutes() + ":" + vorood.getSeconds() )n
<script/>
ابتدا شئ Date را تعريف کرده و در يک متغير به نام vorood ذخيره مي کنيم تا بکار بردن آن در قسمتهاي بعدي راحت تر باشد، سپس از شئ document و متد write براي چاپ نتيجه در صفحه وب استفاده کرده و متدهاي لازم براي برگرداندن اطلاعات مورد نياز را مي نويسيم. دقت کنيد که براي ترکيب متدها از علامت + استفاده کرديم، اين علامت باعث ترکيب و پيوند بين اجزاي يک اسکريپت مي شود که خاصيت آنرا در بخش بعدي operator ها يعني عملگرها توضيح خواهم داد.
document.write("<b>"+ vorood.getHours()+ ":"+ ...... + "</b>")n
نکته: هنگاميکه از متد getMonth() براي برگرداندن عدد ماه استفاده مي کنيد بايد هميشه آنرا بعلاوه عدد يک کنيد چون جاوااسکريپت اولين ماه ميلادي را برابر با عدد صفر قرار مي دهد.
document.write( new Date().getMonth()+1 )n
در مورد متد getYear() هم اگر مي خواهيد نتيجه کامل برگردد يعني سال بصورت چهاررقمي نوشته شود بايد از متد getFullYear() استفاده کنيد.
اگر هم بخواهيد تمام مقادير بر اساس UTC برگردانده شوند، بايد اين کلمه را در وسط متد مورد نظر وارد کنيد. بدين صورت:
getUTCFullyear(), getUTCDate(), getUTCHours(), getUTCMinutes()n
تنظيم تاريخ و زمان
<script language="javascript" type="text/javascript"n>
var zaman = new Date()n
zaman.setFullYear(2008)n
document.write ( zaman )n
<script/>
نتيجه اي که اين اسکريپت برميگرداند بصورت زير است، به روز هفته در اول خط و سال در آخر خط توجه کنيد که براي سال 2008 تنظيم شده است.
Sun Jun 29 14:23:23 UTC+0430 2008
0 | 0
امتياز: 0 | نظر شما: 1 2 3 4 5
برچسب ها: تاريخ,زمان,جاوااسکريپت,document,write ,javascript,متد,شئ,Date,
متغيرها يکي از مباحث مهم در جاوااسکريپت هستند چون کاربرد زيادي در اين زبان دارند. متغيرها يا Variables مانند يک ظرف و مخزن براي ذخيره سازي اطلاعات هستند که اين اطلاعات مي تواند يک کلمه يا جمله ، عدد و يا حتي يک شئ باشد. متغيرها، کد نويسي را راحت تر کرده و نظم خاصي به اسکريپت ما مي بخشند. بطور مثال ما يک متن را مي خواهيم در چند نقطه از کد وارد کنيم که بجاي آن مي توانيم از يک کلمه کوتاه که اين متن در آن ذخيره شده استفاده کنيم تا از تکرار جلوگيري کرده و اسکريپت هم شلوغ نشود. به مثال زير توجه کنيد تا وظيفه يک متغير را ببينيد:
<script language="javascript" type="text/javascript">
var strTest = "This is an example for variable."
document.write(txtTest)
<script/>
حالا مي پردازيم به جزئيات تعريف يک متغير در اين اسکريپت:
var strTest = "This is an example for variable."
اصطلاح var از کلمه variable مي آيد که نوشتن آن اختياري مي باشد، يعني مي توانيد يک متغير را بدون نوشتن آن هم تعريف کنيد ولي اگر مي خواهيد کد شما خوانا تر باشد بهتر است که از var استفاده کنيد.
انتخاب نام متغير
بهتر است نام يک متغير را طوري انتخاب کنيد که در عين سادگي، گويا بوده و يادآور نکاتي براي شما باشد چون هميشه کدهاي شما به چند خط ختم نمي شود، گاهي اوقات ممکن است مجبور شويد بيش از صد خط کد در يک صفحه قرار دهيد.
اما براي انتخاب نام متغير بايد نکات زير را رعايت کنيد:
انواع متغيرها
دو نوع متغير وجود دارد که تفاوت اين دو مدل در محل استفاده از آنها مي باشد.
به قسمتي از اسکريپت که يک متغير در آن کاربرد دارد، حوضه يا scope آن متغير گفته مي شود.
0 | 0
امتياز: 0 | نظر شما: 1 2 3 4 5
برچسب ها: متغير چيست,script ,language,javascript,variable,انتخاب,متغير,scope,
نوشتن اسکريپت در قسمت head
کليه کدهاي جاوااسکريپت به محض باز شدن يک صفحه وب در مرورگر اجرا مي شوند اما گاهي اوقات ما نياز داريم تا يک اسکريپت زودتر از کدهاي ديگر اجرا شده و يا آماده باشد تا در صورت لزوم فراخواني شود. که اينگونه کدها را بايد در قسمت سر و ما بين تگ head بنويسيم. بطور مثال شما نياز به اين داريد که به محض ورود کاربر به صفحه در همان ابتدا پيغامي ظاهر شود و تا کاربر آنرا تأييد نکرده است صفحه تکميل نشود. اسکريپتهاي قسمت سر هميشه آماده اجرا و يا آماده پاسخ به اتفاقي در صفحه وب هستند، که در اين مورد شما مطمئن هستيد اسکريپت مورد نظر قبل از هر چيزي در صفحه، اجرا خواهد شد. براي نوشتن کدهاي جاوااسکريپت بصورت زير عمل مي کنيد:
<html>
<head>
<title> ... </title>
<script language="javascript" type="text/javascript">
...... javascript codes ......
<script/>
<head/>
نوشتن اسکريپت در قسمت بدنه
هنگاميکه نياز داشته باشيد تا کدهاي جاوااسکريپت در بدنه فايل html اجرا شود آنها را در قسمت body صفحه وارد مي کنيد،
<html>
<head>
<head/>
<body>
<script language="javascript" type="text/javascript">
....... javascript codes ......
<script/>
<body/>
<html/>
شما حتي مي توانيد توسط کدهاي جاوااسکريپت قسمتي از يک صفحه را بسازيد يعني با ترکيب جاوااسکريپت و تگهاي اچ تي ام ال در body يک عنصر در صفحه وارد کنيد. کدهاي زير را بنويسيد و اجرا کنيد:
<html>
<head>
</head>
<body>
<script language="javascript" type="text/javascript">
document.write("<h1 align='center'> Hello my friends! </h1>");n
</script>
</body>
</html>
اجراي کد
لازم بذکر است که شما مي توانيد براي نظم دادن و جلوگيري از شلوغي قسمت بدنه يک اسکريپت بصورت function در قسمت head تعريف کنيد و در قسمت بدنه آنرا فراخواني کنيد .
فايل خارجي جاوااسکريپت
شما مي توانيد براي حفظ نظم تگهاي اچ تي ام ال در يک صفحه وب و يا براي جلوگيري از تکرار يک اسکريپت در صفحات يک وب سايت، کدهاي جاوااسکريپت را در يک فايل جداگانه نوشته و با پسوند js آنها را ذخيره کنيد سپس در هر قسمت و هر صفحه اي که لازم بود، وارد کنيد. خط زير را در برنامه Notepad نوشته و آنرا به اسم test.js ذخيره کنيد:
document.write(" JavaScript external file ")n
حالا يک فايل اچ تي ام ال بسازيد و تگهاي زير را در آن وارد کنيد سپس با يک اسم دلخواه آنرا در همان پوشه که فايل جاوااسکريپت را ذخيره کرده ايد قرار دهيد:
<html>
<head>
</head>
<body>
<script language="javascript" type="text/javascript" src="test.js">
<script/>
<body/>
<html/>
اگر مراحل را بدرستي انجام داده باشيد، جمله زير را در مرورگرتان مشاهده خواهيد کرد.
JavaScript external file
دقت کنيد که اگر فايل جاوااسکريپت را در پوشه اي جدا از فايل html قرار مي دهيد حتماً در خصوصيت src آدرس دقيق آنرا بنويسيد.
1 | 0
امتياز: 0 | نظر شما: 1 2 3 4 5
برچسب ها: کد,جاوااسکريپت ,head,بدنه,javascript,codes,document,write, JavaScript, external, file,
اساساً دو نوع خطا براي جاوااسکريپت وجود دارد، خطاهاي نحوي يا Syntax errors و خطاهاي زمان اجرا يا Run time errors که در خطاهاي نحوي يک مشکلي در ترکيبات کدها بوجود آمده مثلاً يک غلط املائي در يک دستور يا جا انداختن يک حروف يا علامت و در خطاهاي زمان اجرا احتمالاً يک دستور بطور اشتباه جاي يک دستور ديگر نوشته شده است که در هنگام اجراي کد، مفسر مرورگر نمي تواند اين دستور را تجزيه تحليل کند وخطا را اعلام مي کند.
ايجاد يک خطا
خب حالا اجازه دهيد تا اين پيغامها را تجربه کنيم و ببينيد که به چه راحتي توسط آنها مي توانيد اشکال زدايي کرده و کد خود را به سرعت اصلاح کنيد. ممکن است که دهها بار با پيغام خطا روبرو شويد ولي نااميد نشويد چون حرفه اي ها هم بارها و بارها با آن مواجه مي شوند. حالا کد زير را با نام error.htm ذخيره کنيد:
<html>
<head>
<title> Error message </title>
</head>
<body>
<script language="javascript" type="text/javascript">
document.write("I'm ready for first error message.");
</script>
</body>
</html>
يکبار آنرا اجرا کنيد و نتيجه را مشاهده کنيد. حالا پرانتز دوم راحذف مي کنيم، بدين صورت:
document.write("I'm ready for first error message.";m
سپس فايل را دوباره ذخيره کرده و اجرا مي کنيم. همانطور که انتظار داشتيم پنجره پيغام خطا باز شد، اگر جزئيات پيغام را نداريد روي دکمه Details يا Show Details کليک کنيد تا ببينيم که چه اطلاعاتي را مي توانيم بدست آوريم. در کادر جزئيات اولين گزينه Line مي باشد که اگر مطابق کد بالا عمل کرده باشيد بايد درجلوي آن عدد 7 نوشته شده باشد. اين خط به ما مي فهماند که ايراد در خط هفتم سورس کد است. دقت کنيد، تنها خطهاي مربوط به جاوااسکريپت را نبايد بخوانيد بلکه کليه خطوط از بالا به پايين خوانده مي شود، حتي خطهاي خالي هم بايد شمرده شوند.
دومين گزينه، کلمه Char است که بيانگر عدد شمارش شده کاراکتري که باعث بروز خطا شده است و در اينجا آن عدد 52 مي باشد. فراموش نکنيد که هر فاصله بين کلمات هم يک کاراکتر به حساب ميايد. شايد اينجا سؤالي برايتان پيش بيايد که چرا عدد 52 ؟ در صورتي که در اينجا پرانتز کاراکتر51 است. بايد يک نکته را خدمتتان عرض کنم که علامت ; در جاوااسکريپت يک کاراکتر اختياري است که نشان دهنده پايان يک خط از کد مي باشد و برنامه نويسان بر حسب عادتي که دارند از اين علامت استفاده مي کنند ، در اينجا مفسر جاوااسکريپت آنرا به عنوان يک کاراکتر قبل از کاراکتر اصلي خطا شناسايي کرده است.
گزينه بعدي Code ميباشد که ظاهراً بطور معمول عدد صفر جلوي آن ميباشد و هنوز نتوانستم کارآيي آنرا تشخيص بدهم و گزينه آخر هم URL است که آدرس فايل اچ تي ام ال است که در آن خطا توليد شده است.
در مجموع شما براي اشکال زدايي به سه گزينه اول نياز داريد که با توجه به آنها بلافاصله مي توانيد محل بروز اشکال را تشخيص دهيد. يک نکته را به خاطر بسپاريد که در کدهاي طولاني ممکن است با تعداد خطاهاي زيادي برخورد کنيد که در بيشتر مواقع برطرف کردن اولين خطا باعث رفع کليه اشکالات مي شود.
به عنوان جمله آخر اين قسمت، هميشه به پنجره هاي اعلان خطا با ديد مثبت نگاه کنيد چون آنها به ما کمک مي کنند تا اشکال را براحتي پيدا کنيم.
0 | 0
امتياز: 0 | نظر شما: 1 2 3 4 5
برچسب ها: ايجاد, يک, خطا,error ,message,document,write,Syntax ,errors ,Run, time ,errors ,
يکي از مواردي که در نوشتن کدهاي جاوااسکريپت ممکن است زياد با آن برخورد کنيد، دريافت پيغام هاي خطا هنگام اجراي کدها در مرورگر مي باشد، پس بهتر است در همين ابتداي کار با آنها آشنا شويد تا هنگام مشاهده خطا، تجربه کافي براي رفع آن داشته باشيد. خطاهاي جاوااسکريپت را به دو صورت متوجه مي شويد يکي ظاهر شدن مثلثي زرد با يک علامت تعجب در سمت چپ نوار وضعيت مرورگر مانند شکل زير:
در بعضي از مرورگرها اين نوار مشاهده نمي شود که مي توانيد براي مشاهده آن به منوي View مرورگر رفته و روي گزينه Status Bar کليک کنيد. حالت ديگر ديدن پيغامهاي خطا، باز شدن يک پنجره در وسط مرورگر است که در اين حالت جزئيات خطاي ايجاد شده را هم مي توانيد مشاهده کنيد. مانند شکل زير:
توجه داشته باشيد، در نسخه هاي جديد مرورگر اينترنت اکسپلورر اين پنجره مشاهده نميشود و ابتدا آنرا بايد فعال کنيد. براي فعال کردن آن به منوي Tools مرورگر رفته و گزينه Internet Options را انتخاب کنيد، در پنجره باز شده به قسمت Advanced رفته و گزينه Display a notification about script error را تيک بزنيد، سپس دکمه Ok را زده تا کار شما تأييد شود. بهتر است که قبل از شروع کد نويسي جاوااسکريپت اين عمل را انجام دهيد تا هنگام بروز خطا در صدد رفع آن برآييد که به اين کار اشکال زدايي يا Debugging مي گويند. اگر هم اين گزينه را فعال نکرديد، هنگام بروز خطا مي توانيد بر روي آن مثلث زرد رنگ در نوار وضعيت رفته و دوبار کليک کنيد که همان پنجره اعلان خطا باز خواهد شد
جاوااسکريپت هم مانند زبان HTML از يکسري دستور و گرامر خاص خود پيروي مي کند. البته اين زبان به سادگي اچ تي ام ال نيست و بسيار هم حساس است، مثلاً در اچ تي ام ال فاصله بين تگها اهميتي ندارد و مرورگر آنرا ناديده مي گيرد اما در جاوااسکريپت فاصله بايد متناسب باشد که اگر رعايت نشود با پيغام خطا روبرو خواهيد شد. در قسمت بعد با چگونگي پيغامهاي خطا در جاوااسکريپت آشنا مي شويد. همانگونه که اطلاع داريد کدهاي جاوااسکريپت را بايد در ميان تگهاي HTML قرار دهيد. به همين دليل يک تگ براي آن در نظر گرفته شده است:
<script> ... </script>
که کليه دستورات جاوااسکريپت بايد مابين آنها قرار گيرد. اين تگهاي اچ تي ام ال به مرورگر مي فهمانند که در کجا اين زبان آغاز شده تا مفسر جاوااسکريپت مرورگر فعال شود و در کجا پايان مي پذيرد که برنامه مفسر هم کار خود را خاتمه دهد.
language
اما تگ script مانند بقيه تگها داراي خصوصياتي مي باشد، يکي از آنها language است که مقدار آنرا بايد برابر با javascript قرار دهيد،
k<script language="javascript">
</script>n
براي مقدار javascript مي توانيد نسخه آن را هم بنويسيد. اين زبان هم مانند اچ تي ام ال داراي نسخه هاي مختلفي است که هر کدام آنها با قابليتهاي جديدي در وب توسعه يافتند. نسخه هاي اين زبان عبارتند از 1.0 ، 1.1 ، 1.2 ، 1.3 ، 1.4 و آخرين نسخه حال حاضر هم 1.5 مي باشد که هم اکنون اين نسخه با مرورگر مايکروسافت يعني اينترنت اکسپلورر سازگاري ندارد. فعلاً مرورگر اينترنت اکسپلورر از نسخه 1.3 اين زبان پشتيباني مي کند.
type
تگ اسکريپت خصوصيت type هم دارد که براي اين زبان بايد آنرا برابر با text/javascript قرار دهيد. نکته قابل توجه اينست که اگر اين خصوصيت را به اين تگ اضافه کنيد، مرورگر اينترنت اکسپلورر نسخه 1.5 اين زبان را ناديده مي گيرد و کد را اجرا مي کند. شما مي توانيد با اجراي کد زير هم اولين اسکريپت خود را تجربه کنيد و هم خصوصيت type را در IE امتحان کنيد.
خب مانند زبان اچ تي ام ال مي توانيد از يک ويرايشگر متن مانند برنامه Notepad استفاده کرده و کد زير را در آن وارد کنيد:
n<html>
<head>
<title> My JavaScript </title>
</head>
<body>
<script language="javascript1.5" type="text/javascript">
document.write(" Hello my friends ")
</script>
</body>
</html>n
0 | 0
امتياز: 0 | نظر شما: 1 2 3 4 5
برچسب ها: تگ,اسکريپت,HTML,script,language,javascript,آغاز,اسکريپت,نويسی,
در حقيقت جاوااسکريپت يک ابزار براي طراحان وب و نويسندگان کدهاي HTML مي باشد. جاوااسکريپت داراي ترکيباتي ساده نسبت به زبانهاي برنامه نويسي است که براحتي مي توان آنها را داخل کدهاي اچ تي ام ال يک صفحه قرار داد و از آنها استفاده کرد. يکي از قابليتهاي ويژه جاوااسکريپت رايگان بودن آن است که اگر شما زبان HTML را بدانيد، مي توانيد با کمي دانستن جاوااسکريپت کدهاي آماده که بيش از 2000 نوع از آنها در وب وجود دارد را در صفحات خود بکار گيريد.
با استفاده از اين زبان مي توانيد متنهاي پويا و متحرک در صفحات و در نقاط مختلف مرورگرها مانند نوار وضعيت آنها خلق کنيد. يکي ديگر از قابليتهاي اين زبان عکس العمل نشان دادن به وقايع و اتفاقات مي باشد بطور مثال واکنش نسبت به کليک يکي از دکمه هاي موس يا فشردن يک کليد بر روي کيبورد و يا انجام عملي هنگام بسته شدن صفحه مرورگر.
جاوااسکريپت حتي مي تواند کدهاي اچ تي ام ال را بخواند و يا توليد کند که توسط اين خاصيت مي توانيد در هر زمان خاص يک متني را توليد يا تغيير دهيد و يا در زماني مشخص عکسي را جايگزين عکسي ديگر کنيد.
يکي از بهترين ويژگيهاي جاوااسکريپت، اعتبار بخشيدن به اطلاعات مي باشد مثلاً شما يک فرمي براي ارتباط با کاربر خود ساخته ايد و مي خواهيد قبل از اينکه آن اطلاعات به سرور فرستاده شود، بازبيني شده تا اگر مشکلي وجود داشته باشد به کاربر اطلاع داده شود تا در صدد رفع آن برآيد. چون جاوااسکريپت اصطلاحاً Client side است، يعني در سيستم کاربر اجرا شده و مستقل از وب سرور است مي تواند ترافيک روي سرور را کم کرده که اين موضوع يک امتياز مثبت براي ميزبانان وب محسوب مي شود.
0 | 0
امتياز: 0 | نظر شما: 1 2 3 4 5
برچسب ها: جاوااسکريپت,ابزار ,وب,کد, HTML,Client side ,Client side ,قابليت,
همانطور که مي دانيد زبان اچ تي ام ال به تنهايي جوابگوي نياز بينندگان وب سايتها نمي باشد چون آنها علاقه خاصي به جذابيتها و ارتباط متقابل ميان خود و صفحات وب دارند که اچ تي ام ال نمي تواند جذابيت قابل توجهي به يک صفحه بدهد و يا با يک کاربر ارتباط برقرار کند. پس براي برطرف کردن اين مشکلات، صفحات وب نيازمند يک زبان قوي تر مي باشد که به همين منظور زبان جاوااسکريپت خلق شد.
جاوااسکريپت توسط شرکت Netscape اختراع شد و به عنوان اولين زبان اسکريپت نويسي در وب توسعه يافت که در حال حاضر پرکاربردترين و محبوب ترين زبان اسکريپت نويسي در دنيا مي باشد که يکي از دلايل آن، پشتيباني دو مرورگر معروف وب، Internet Explorer و Netscape Navigator از اين زبان مي باشد. نا گفته نماند که شرکت مايکروسافت هم براي اينکه از نت اسکيپ در اين زمينه عقب نماند، نسخه مربوط به خود را بنام Jscript توليد کرد.(البته همان نسخه جاوااسکریپت با اندکی تفاوت)
همانطور که ميدانيد جاوااسکريپت متعلق به شرکت نت اسکيپ مي باشد اما زبان جاوا متعلق به شرکت Sun Microsystems است. جاوااسکريپت در اصل يک زبان اسکريپت نويسي است نه يک زبان برنامه نويسي کامپيوتر، شايد بتوان اسکريپتها را يک نوع زبان برنامه نويسي خيلي سبک و ساده ناميد اما جاوا يک زبان برنامه نويسي کاملاً پيچيده مانند زبان C است. تفاوت ديگر آنها اينست که جاوااسکريپت توسط يک برنامه مفسر يعني interpreter در مرورگر تعريف و تفسير شده تا قابل اجرا باشد و حتماً هم اين کار در مرورگر انجام مي شود اما برنامه هاي جاوا بايد توسط يک کامپايلر Compiler ، کامپايل شده که کامپايل شدن يعني جمع آوري اطلاعات مورد نظر و ترجمه آن اطلاعات به زبان قابل فهم براي کامپيوتر و تبديل آن به يک برنامه کاربردي واحد و مستقل براي کاربر را گويند. به همين دليل برنامه هاي جاوا را که اپلت applet مي نامند، مستقل اجرا مي شوند. البته اپلتهاي جاوا را مي توان در صفحات وب هم گنجاند.
در يک جمله مي توان گفت که جاوااسکريپت فقط در صفحات وب تأثيرگذار است اما زبان جاوا براي خلق برنامه هاي پيچيده در کامپيوتر ساخته شده است.
0 | 0
امتياز: 0 | نظر شما: 1 2 3 4 5
برچسب ها: تفاوت,جاوااسکريپت,جاوا,Sun Microsystems ,Sun Microsystems ,Internet Explorer ,
<body style="font-size:20 ">n
HyperText Markup Language (HTML) is the predominant markup language for web
pages. HTML elements are the basic building-blocks of webpages.
</p>
<p style="color: lightgreen; margin-right: 20px">
HTML is written in the form of HTML elements consisting of tags, enclosed in angle
brackets (like <html>), within the web page content. HTML tags most commonly
come in pairs like <h1> and </h1>, although some tags, known as empty elements,
are unpaired, for example. The first tag in a pair is the start tag, the second tag is the
end tag (they are also called opening tags and closing tags). In between these tags
web designers can add text, tags, comments and other types of text-based
content.The purpose of a web browser is to read HTML documents and compose
them into visible or audible web pages. The browser does not display the HTML
tags, but uses the tags to interpret the content of the page.
</p>
<p style="position:fixed;top:150;left:400; color:blue">
This is example
</p>
<p style="border-color:pink; border-style:outset;border-width:15">
HTML elements form the building blocks of all websites. HTML allows images and
objects to be embedded and can be used to create interactive forms. It provides a
means to create structured documents by denoting structural semantics for text such
as headings, paragraphs, lists, links, quotes and other items. It can embed scripts in
languages such as JavaScript which affect the behavior of HTML webpages.
</p>
<p style="border-color:purple; border-style:inset;border-width:15;padding:15;">
The first publicly available description of HTML was a document called "HTML
Tags", first mentioned on the Internet by Berners-Lee in late 1991.[5][6] It describes
20 elements comprising the initial, relatively simple design of HTML. Except for the
hyperlink tag, these were strongly influenced by SGMLguid, an in-house SGML
based documentation format at CERN. Thirteen of these elements still exist in HTML
4
</p>
<p style="border-color:lightskyblue; border-style:inset;border-
width:25;wigth:100;hieght:100;overflow:scroll">
Hypertext markup language is a markup language that web browsers use to interpret
and compose text, images and other material into visual or audible web pages. Default
characteristics for every item of HTML markup are defined in the browser, and these
characteristics can be altered or enhanced by the web page designer's additional use
of CSS. Many of the text elements are found in the 1988 ISO technical report TR
9537 Techniques for using SGML, which in turn covers the features of early text
formatting languages such as that used by the RUNOFF command developed in the
early 1960s for the CTSS (Compatible Time-Sharing System) operating system: these
formatting commands were derived from the commands used by typesetters to
manually format documents. However, the SGML concept of generalized markup is
based on elements (nested annotated ranges with attributes) rather than merely print
effects, with also the separation of structure and processing; HTML has been
progressively moved in this direction with CSS.
</p>
</body>
</html>N
